لیوان سرامیکی و لیوان مینا

لیوان میناکاری شدهنوعی ظروف است که در آن فلز با یک یا چند لایه لعاب در داخل و خارج پوشیده شده است. مینای بیرونی فنجان مینا از سیلیکات سدیم و نمک های فلزی تشکیل شده است. به طور کلی، محصولات لعابی سفید خالص حاوی سرب نیستند، اما حاوی فلزات سنگین مانند آلومینیوم هستند، در حالی که سایر رنگ ها نیاز به افزودن برخی نمک های فلزی دارند. بنابراین محصولات لعاب نه تنها حاوی فلزات سنگین هستند، بلکه حاوی سرب، کادمیوم، قلع و غیره نیز هستند، اما چون مینای دندان دارای چنین لایه ای است که رسوب نمی کند تا زمانی که این عناصر مضر سلامت انسان را تهدید نکنند. دمای پخت محصولات لعابی پس از آبکاری چینی حدود 700 درجه است، بنابراین خواص شیمیایی آنها ناپایدار است. اگر یک فنجان لعابی خوب حاوی نوشیدنی های اسیدی مانند نوشابه های گازدار، آب پرتقال، آب لیمو یا قهوه داغ باشد، سرب اضافی را آزاد می کند، البته محصولات لعابی را نمی توان حرارت داد. موارد آسیب دیده را نباید استفاده کرد و مواد مضر آزاد شده نباید زیاد باشد. اگر در خانه ظروف لعابی وجود دارد، بهتر است مواد اسیدی را در ظروف لعابی نگهداری نکنید. البته غذای باقی مانده از یک شب را نباید در ظروف لعابی ریخت، زیرا به راحتی با مینای دندان واکنش داده و سرب را رسوب می دهد. بهتر است غذای یک شبه را در زندگی روزمره رها نکنید، حتی اگر ظروف سفره سالم باشد، با غذا واکنش نشان نمی دهد و خوردن آن برای بدن مفید نیست. اسیدها عبارتند از سرکه، قهوه، نوشیدنی های مرکبات، آب گوجه فرنگی، کیمچی، آب قند و غیره.

سرامیکظروفی هستند که با لعاب دادن به صفحات چینی و پختن آنها در دمای بالا ساخته می شوند. پخت سرامیک ها در دمای بالا همچنین مشخص می کند که خواص شیمیایی آنها نسبتاً پایدار است و به راحتی با اسیدها واکنش نمی دهند. البته اینجا ظروف سرامیکی واجد شرایط هم هست اما نمی توانند سرامیک ها را به خوبی تشخیص دهند. می توانید ظروف غذاخوری را از کانال های قانونی خریداری کنید. فلزات سنگین لیوان های سرامیکی نیز در رنگدانه های طرح دار وجود دارد، بنابراین می توانید رنگ زیر لعاب یا زیر لعاب را انتخاب کنید. اگر رنگ زیر لعاب را انتخاب می کنید، می توانید سازنده یا برند مورد اعتماد خود را انتخاب کنید. بهترین مکان برای تماس با غذا تزیین نیست. هنگامی که بر روی سطح چینی ترک ظاهر شد یا ظروف چینی از بین رفت، باید آن را دور انداخت. از آنجایی که این مکان ها احتمالا مواد مضری مانند سرب و کادمیوم را آزاد می کنند، نمی توان سلامت اعضای خانواده را تضمین کرد.